TAI CHI

Czym jest Tai Chi?

Tai Chi to systemem ćwiczeń ruchowo-oddechowych należący do chińskich sztuk walki, który z czasem stał się metodą zachowania zdrowia i długowieczności. Jakie są efekty  trenowania tej formy ruchu?

Wpływ na zdrowie – 10 korzyści z praktyki Tai Chi

– odprężenie, relaks, wyciszenie
– większa sprawność fizyczna
– lepsza koordynacja ruchowa
– poprawa równowagi
– rozwijanie inteligencji kinestetycznej
– pogłębianie świadomości ciała
– poprawa koncentracji i funkcjonowania mózgu
– wzmocnienie aparatu ruchu: mięśni, ścięgien, stawów
– poprawa funkcjonowania układu krążenia i oddechowego
– szlifowanie charakteru

Ponadto regularne ćwiczenie podnosi poziom endorfin, co przekłada się na nasze dobre samopoczucie i odczuwanie radości. Systematyczna praktyka powoduje wzmocnienie całego ciała, daje poczucie lekkości i wewnętrznego spokoju.

Zajęcia Tai Chi

Jak zacząć ćwiczyć Tai Chi? Żeby rozpocząć naukę nie trzeba być wyjątkowo sprawnym fizycznie ani rozciągniętym.  Kondycja i elastyczność zwiększają się z czasem w miarę regularnego treningu. Ćwiczymy odpowiednio do swoich możliwości starając się je poznać i stopniowo zwiększać. Zapraszamy zajęcia do grupy Tai Chi dla początkujących oraz na indywidualne lekcje Tai Chi.

Naukę rozpoczynamy od stylu Yang, który charakteryzują obszerne i okrągłe ruchy oraz pozycje o szerokiej podstawie. Jest on dość statyczny i stosunkowo łatwy, co sprawia że jest odpowiedni dla osób początkujących.

Zajęcia zaczynają się od rozgrzewki i rozciągania, dzięki czemu ciało nabiera elastyczności. Większa swoboda ruchu umożliwia przyjmowanie różnych pozycji. Następnie przechodzimy do nauki nowych ruchów oraz powtarzamy znane układy.

Nauczamy na wszystkich poziomach zaawansowania:
– style: Chen i Yang, Sun i Wu
– formy z bronią: miecz, szabla, kij, wachlarz

Zajęcia prowadzi Mistrz NamZofia Lelek

Filozofia Tai Chi

Tai Chi jest praktyką taoistyczną, zgodnie z którą cały świat przenika zasada przeciwieństw yin – yang. Te dwa aspekty rzeczywistości wzajemnie się uzupełniają i nie mogą istnieć bez siebie, tak jak: ciemność – światło, pasywne – aktywny, puste – pełne. Również w ruchach Taiji wyróżnić można dwie fazy: unik i atak, którym towarzyszy wdech i wydech. W praktyce tej dąży się do równowagi między yin i yang, co znajduje  odzwierciedlenie w formach. Obrazuje to symbol Yin-Yang.

Dla postronnego obserwatora Tai Chi to seria powolnych płynnych ruchów przypominających taniec. Ruchów o pięknych choć mało zrozumiałych nazwach w rodzaju „Biała czapla rozpościera skrzydła” lub „szukanie szpilki na dnie morza”. Każdy z ćwiczących zapytany o cel tych ruchów odpowie być może co innego. Dla jednych jest to rodzaj gimnastyki zdrowotnej regulującej oddech i rytm serca i wywierającej zbawienny wpływ na funkcjonowanie organizmu. Dla innych to rodzaj praktyki medytacyjnej uspokajającej umysł i oczyszczającej go z niepotrzebnych myśli, wyobrażeń, emocji. Są też tacy, którzy postrzegają Tai Chi jako praktykę psychosomatyczną, i tacy, którzy zaliczają Tai Chi do sztuk walki.

Na pozór wszystkie próby określenia czym jest Tai Chi nawzajem się wykluczają. Sprzeczność ta jest jednak pozorna. Istotę Tai Chi stanowi bowiem pewna zasada, którą można zastosować we wszystkich wyżej wymienionych dziedzinach. W trakcie walki na przykład, zasada ta wyraża się w niestawianiu oporu i takim pokierowaniu energią przeciwnika by skierowała się ona przeciw niemu. Aby osiągnąć najwyższy stopień wtajemniczenia potrzebne są lata praktyki, podczas której uczymy się słuchać własnego ciała koncentrując się na poszczególnych ruchach i oddechu. Uczymy się także pewnego sposobu rozumienia świata, którego podstawę stanowi taoistyczna zasada działania przez powstrzymywanie się od działania.

Styl Yang Tai Chi

Styl Yang jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych stylów Tai Chi Chuan na świecie. Powstał w XIX wieku i od niego zaczęło się szerokie zainteresowanie tą formą ruchu na świecie. Rodzina Yang rozpowszechniła Tai Chi Chuan poza zamkniętymi kręgami i zaczęła uczyć wszystkich chętnych, później również na dworze cesarskim, a następnie na uczelniach w Chinach oraz na świecie. Kolejni nauczyciele z tej szkoły zmienili metody treningowe by dostosować je do możliwości i potrzeb współczesnego człowieka. Styl Yang stanowił punkt wyjścia dla innych, znanych obecnie stylów, takich jak Wu i Sun oraz form sportowych powstałych w XIX wieku. Jego popularność zapoczątkowała również wzrost zainteresowania starszymi stylami, takimi jak  Chen.